زني پسرش را به سينما مي بردو دقيقا به قدري كه براي سنما رفتن لازم بود ،پول همراه داشت.پسر با شور و هيجان دم به دم از مادرش مي پرسيد كه پس كي به سينما مي رسند.سر چهارراه كه به خاطر چراغ قرمز ايستاده بودند،زن گدايي را ديد كه در پياده رو نشسته بود و صدايي را شنيد كه به او گفت:

- هر چي پول داري ،به او بده!

زن به بحث با آن صدا پرداخت .او به پسرش قول سينما داده بود .صدا دست بردار نبود:

- تمامش را بده!

زن گفت:

- مي توانم نصفش را به بدهم.پسرم هم مي تواند تنها به سينما برود و من بيرون مي مانم تا او از سينما بيايد.

اما صدا مايل به جرو بحث در اين مورد نبود:

- همه را به او بده.

 زن اصلا وقت نكرد تا ماجرا را براي پسرش توضيح دهد.اتومبيل را متوقف كرد و همه پولي را كه داشت ،به گدا داد.گدا گفت:

- خدا هست.شما اين را به من اثبات كرديد.امروز روز تولد من است. دلم گرفته بود.خجالت مي كشيدم گدايي كنم.به همين دليل تصميم گرفتم گدايي نكنم و در دل گفتم:اگر خدايي هست،هديه اي به من مي دهد.   

                                (بر گرفته از كتاب مكتوب نوشته ي پائولو كوئيلو - مطلب شماره ي 81)