دهانت را مي بويند

مبادا كه گفته باشي "دوستت دارم"

دلت را مي بويند

روزگار غريبي است نازنين!

و عشق را

كنار تيرك راهبند تازيانه مي زنند...

عشق را در پستوي خانه نهان بايد كرد

در اين بن بست كج و پيچ و سرما

آتش را

به سوختبار سرود و شعر

فروزان مي دارند.

به انديشيدن خطر مكن!

روزگار غريبي است نازنين!

آنكه بر در مي كوبد شباهنگام

به كشتن چراغ آمده است.

نور را در پستوي خانه نهان بايد كرد.

آنك قصابان اند

بر گذرگاه ها

مستقر ،

با كنده و ساطوري خون آلود

روزگار غريبي است نازنين!

و تبسم را بر لب ها جراحي مي كنند

و ترانه را...بر دهان.

شوق را در پستوي خانه نهان بايد كرد.

كباب قناري

بر آتش سوسن و ياس

روزگار غريبي است نازنين!

ابليس پيروز مست

سور عزاي ما را بر سفره نشسته است.

خدا را در پستوي خانه نهان بايد كرد....                 احمد شاملو