زني پسرش را به سينما مي بردو دقيقا به قدري كه براي سنما رفتن لازم بود ،پول همراه داشت.پسر با شور و هيجان دم به دم از مادرش مي پرسيد كه پس كي به سينما مي رسند.سر چهارراه كه به خاطر چراغ قرمز ايستاده بودند،زن گدايي را ديد كه در پياده رو نشسته بود و صدايي را شنيد كه به او گفت:

- هر چي پول داري ،به او بده!

زن به بحث با آن صدا پرداخت .او به پسرش قول سينما داده بود .صدا دست بردار نبود:

- تمامش را بده!

زن گفت:

- مي توانم نصفش را به بدهم.پسرم هم مي تواند تنها به سينما برود و من بيرون مي مانم تا او از سينما بيايد.

اما صدا مايل به جرو بحث در اين مورد نبود:

- همه را به او بده.

 زن اصلا وقت نكرد تا ماجرا را براي پسرش توضيح دهد.اتومبيل را متوقف كرد و همه پولي را كه داشت ،به گدا داد.گدا گفت:

- خدا هست.شما اين را به من اثبات كرديد.امروز روز تولد من است. دلم گرفته بود.خجالت مي كشيدم گدايي كنم.به همين دليل تصميم گرفتم گدايي نكنم و در دل گفتم:اگر خدايي هست،هديه اي به من مي دهد.   

                                (بر گرفته از كتاب مكتوب نوشته ي پائولو كوئيلو - مطلب شماره ي 81)

عشاق جهان اگر برايند به هم     در عشق برابري به مادر نكنند....

*******************************************

عصاره همه مهرباني ها را گرفتند و از آن مادر را ساختند. شكسپير

مادر والاترين شاعر،چيره دست ترين نقاش،تردست ترين آهنگساز و ماهر ترين پيكرتراش است. اوشو

هيچ نغمه اي روح پرور تر و د لنشين تر از كلمه مادر وجود ندارد. جبران خليل جبران

هيچ گلي عطر و رنگ و زيبايي مادر را ندارد. ارنست همينگوي

براي من مادرم با شكوه ترين زني است كه ديده ام. چارلي چاپلين

يك بوسه مادرم مرا نقاش كرد. رافائل

آنگاه كه فرشتگان در آسمانها سر در گوش يكديگر نهاده و نغمه هاي پر شور عشق را سر مي دهند،هرگز نمي توانند كلمه اي آسماني تر از كلمه مادر بيابند. ادگار آلن پو

من امشب تا سحر خوابم نخواهد برد

همه انديشه ام انديشه فرداست

وجودم از تمناي تو سرشار است

زمان در بستر شب خواب وبيدار است

هوا آرام ، شب خاموش ، راه آسمان باز

خيالم چون كبوتري وحشي مي كند پرواز

رود آنجا كه مي بافند كولي های جادو ، گيسوي شب را

همان جاها، كه شب در رواق كهكشان ها عود مي سوزند

همان جاها، كه اخترها ، به بام قصرها ، مشعل مي افروزند

همان جاها، كه راهبانان معبدهاي ظلمت نيل مي سايند

همان جاها، كه پشت پرده شب ، دختر خورشيد فردا را مي آرايند

همين فرداي افسون ريز رويائي

همين فردا كه راه خواب من بسته است

همين فردا كه روي پرده پندار من بيدار است

همين فردا كه ما را روز ديدار است

همين فردا كه مارا روز آغوش و نوازش هاست

   همين فردا ، همين فردا.......

.....من امشب تا سحر خوابم نخواهد برد

زمان ، دربستر شب ، خواب و بيدار است 

سياهي تار مي بندد

چراغ ماه ، لرزان ، از نسيم سرد پاييز است

دل بي تاب و بي آرام من ، از شوق لبريز است

به هر سو ، چشم من رو مي كند : فرداست

سحر از ماوراي ظلمت شب مي زند لبخند

قناري ها سرود صبح مي خوانند

.....من آنجا، چشم در راه توام . ناگاه :

       ترا ، از دور مي بينم كه مي آیي

                ترا از دور مي بينم كه مي خندي

                         ترا از دور مي بينم كه مي خندي و مي آيي

.....نگاهم باز حيران تو خواهد ماند

سراپا چشم خواهم شد

ترا در بازوان خويش خواهم ديد

سرشك اشتیاقم شبنم گلبرگ رخسار تو خواهد شد

تنم را از شراب شعر چشمان تو خواهم شست

برايت شعر خواهم خواند

برايم شعر خواهي خواند

تبسم هاي شيرين ترا ، با بوسه خواهم چيد

من امشب تا سحر خوابم نخواهد برد ...

   از همه ی دوستایی که لطف داشتن و دعا کردن واقعا ممنونم و براشون آرزوی سلامتی می کنم.

این بار نه شعر و نه چیز دیگه ای از شاعرا یا از عارفای دنیا ندارم...اینبار فقط یه خواهش دارم !          می خوام ازتون خواهش کنم برای یه جوون که تومور مغزی داره و الآن توی بیمارستانه دعا کنین ...از ته ته قلبتون و هر جور که فکر می کنین خدا قبول میکنه...اگه دوست دارین! شاید با یه صلوات...

ممکنه فردا شب یه دختر و پسر جوون هم سن و سال خود تو پدرشونو از دست بدن...پس دعا یادت نره

نه روي رفتنم از خاك آستانه ي دوست

                     نه احتمال نشستن به پاي رفتارم.....