جايي كه راه نيست خداوند راه مي گشايد .            اسكاول شين

خداوند راه ها و چاره هايي دارد كه تو را حيران خواهد كرد .         اسكاول شين

روزی یک مرد ثروتمند پسر بچه کوچکش را به یک ده برد تا به او نشان دهد مردمی که در آنجا زندگی می کنند چقدر فقیر هستند.آنها یک روز و یک شب را در خانه محقر یک روستایی به سر بردند.

در راه بازگشت و در پایان سفر مرد از پسرش پرسید :"نظرت در مورد مسافرتمان چه بود؟"

پسر پاسخ داد :"عالی بود پدر"

پدر پرسید :"آیا به زندگی آنها توجه کردی؟ "

پسر پاسخ داد :"فکر می کنم.."

پدر پرسید :"چه چیزی از این سفر یاد گرفتی؟"

پسر کمی اندیشید و بعد به آرامی گفت : "فهمیدم که ما در خانه یک سگ داریم و آنها چهار تا. ما در حیاتمان فانوس های تزیینی داریم و آنها ستارگان را دارند. حیاط ما به دیوار هایش محدود می شود اما باغ آنها بی انتهاست."

در پایان حرفهای پسر زبان مرد بند آمده بود.پسر اضافه کرد :"متشکرم پدر که به من نشان دادی ما واقعا چقدر فقیر هستیم..."

• دوستت دارم نه به خاطر شخصیت تو بلکه به خاطر شخصیتی که من در هنگام بودن با تو پیدا می کنم.
• هیچ کس ارزش اشک های تورا ندارد و کسی که چنین ارزشی را دارد باعث اشک ریختن تو نمی شود.
• بد ترین شکل دلتنگی  آن است که در کنار کسی باشی و بدانی که هرگز به او نخواهی رسید.
• تو ممکن است در دنیا فقط یک نفر باشی ولی برای بعضی افراد تمام دنیا هستی.   ادامه دارد...

مردی دختر سه ساله ای داشت.روزی مرد به خانه آمدو دید که دختر گران ترین کاغذ زرورق کتابخانه او را برای آرایش یک جعبه کودکانه هدر داده است. مرد کودکش را به خاطر این کار تنبیه کرد و دخترک آن شب را با گریه به بستر رفت و خوابید.

روز بعد مرد وقتی از خواب بیدار شد دید که دخترش بالای سرش ایستاده و آن جعبه زرورق شده را به سمت او دراز کرده است .مرد تازه متوجه شد که آن روز  روز تولدش است .او با شرمندگی جعبه را از دخترش گرفت و او را بوسید.وقتی در جعبه را باز کرد با کمال تعجب دید که هیچ چیز در جعبه نیست..

مرد بار دیگر عصبانی شد و به دخترش گفت که جعبه خالی هدیه نیست و باید چیزی در آن قرار داد.اما دخترک با تعجب به او خیره شد و گفت که نزدیک به هزار بوسه در جعبه قرار داده ام تا هر وقت غمگین هستی یک بوسه از جعبه بیرون آوری و بدانی که دخترت چقدر دوستت دارد....

دروغ مظهری از شیطان است .زیرا شیطان دو نام دارد:یکی شیطان و دیگری دروغ...           ویکتور هوگو

خواهم انداخت به آب

دور خواهم شد ازاين خاك غريب

كه در آن هيچ كسي نيست كه در بيشه عشق

قهرمانان را بيدار كنند

پشت دريا ها شهري است

كه در آن پنجره ها رو به تجلي باز است

بام ها جاي كبوتر هايي است

كه به فواره هوش بشري مي نگرند

دست هر كودك ده ساله شهر شاخه معرفتي است

مردم شهر به يك چينه چنان مي نگرند

كه به يك شعله به يك خواب لطيف

خاك ،موسيقي احساس تو را مي شنود

و صداي پر مرغان اساطير مي آيد در باد                                 سهراب

آه از آن نرگس جادو که چه بازی انگیخت                     آه از آن مست که با مردم هشیار چه کرد    حافظ